درمان ناپذير شود و آنگاه در فكر درمان بيفتد ، بلكه از همان ابتدا به قطع كردن ريشهء آن مىپردازد . درد بىدرمان هر چه بيشتر بماند مايهء درماندگى پزشك مىشود . آرى ، اسلام به صورت پنهان و آشكار در روز و شب و در خوشى و ناخوشى و از چپ و راست به انفاق و هزينه گذاريهاى مختلف فرمان مىدهد ، تا چنان باشد كه مقدار فزونى اموال ميان مردمان پراكنده شود ، و در نتيجه هيچ گنجى نتواند به وجود آيد ، و راهى براى تكاثر و متكاثر هموار نشود . بيشتر مالهاى گرد آمده در نزد ثروتمندان ، اموال خود ايشان نيست ، بلكه - به نصّ تعاليم و احاديث - اموال و ارزاق محرومان است كه از راههاى ناحق و نادرست به تصرّف ايشان در آمده است ، « 1 » پس چرا بايد ثروتمندان به حال خود واگذاشته شوند تا براحتى به غصب كردن اين ثروتهاى عظيم بپردازند ، و روز به روز بر ناكاميهاى محرومان عوامل تازه اى بيفزايند ، سپس از ايشان خواهش كنيم تا بزرگوارانه چيزى از آن همه را به محرومان و بيچارگان بدهند ؟ چرا ؟ و چرا بايد فقيران و ناتوانان مردم ، اسيرانى در چنگال توانگران باشند و نسبت به ايشان كوچكى نشان دهند ، و پيوسته مستضعف باقى بمانند ، و كوران و لالان و كران و زمينگيرشدگان در شهرها و روستاها و كوخها فاقد هر رسيدگيى - به تعبير امام حسين ، سيّد الشّهداء « ع » « 2 » - به حال خود واگذاشته باشند ، و هيچ مبارزه اى براى از بين بردن استضعاف زنان و مردان و كودكان محروم صورت نگيرد ؟ چرا ؟ 9 - انفاق ، نابودى تكاثر و فزونخواهى ( 2 ) : در اينجا سبب ديگرى وجود دارد كه از راه انفاق ، تكاثر از ميان مىرود و پايگاههاى اساسى آن نابود مىشود : اسلام در انفاق شرط كرده است كه بايد از مال حلال صورت بگيرد كه پاكيزه باشد و از راه مشروع نصيب شخص شده باشد ؛ از اين رو در قرآن كريم آمده است : « * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ، أَنْفِقُوا

--> « 1 » . فصلهاى مناسب اين موضوع ، در باب 11 ( جلد سوم و چهارم ) . « 2 » . « تحف العقول » / 172 .